Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16429 K.2023/11144

Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.05.2023 tarihli ve 2023/28921 sayılı yazısıyla özetle; bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daire'ye tevdii olmuştur.

Sanığın 13.02.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, akabinde Mahkemenin 22.02.2023 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birnci fıkrası gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen red kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede.

Sanık müdafiinin yüzüne karşı, kendisine zorunlu müdafii atandığından haber olmayan sanığın yokluğunda 25.12.2006 tarihli karar verilmiş ise de; sanığın 03.09.2010 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, temyiz talebinin reddine ilişkin kararın 08.11.2010 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 19.04.2012 tarihinde mahsup talebinde bulunduğu, bu kez 13.02.2023 tarihli dilekçesi ile ve 23.02.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığın 03.09.2010 ve 19.04.2012 tarihinde gerekçeli karardan haberdar olduğu kabul edilerek yapılan inceleme de.

Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra,13.02.2023 ve 23.02.2023 tarihinde eski hale getirme talebiyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında;