Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16971 K.2024/593

Samsun

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/368 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda, silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-55-27198-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2023 tarihli ve 2023/54106 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54106 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, olay tarihinde müştekiye karşı kasten yaralama ve tehdit eylemlerinde bulunduğundan bahisle, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2021 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılmasını müteakip, mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın her iki suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 19/04/2016 tarihli ve 2014/1943 esas, 2016/7638 karar sayılı ilamında da, "...Sanığın, mağdur olan eşinin kendisini aldatması nedeniyle eve gelmesini istemediği, buna rağmen mağdurun eve gelmesi üzerine tartıştıkları, mağdur eşinin, kendisine tokat attığı ve sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, sanığın da mağdurun koluna elindeki odunla vurarak yaraladığı, ardından mutfağa giderek emanette kayıtlı olan bıçağı alıp, yaralamak amacıyla savurması üzerine mağdurun karın bölgesinin çizildiği,

yaralama kastını ortaya koymaya yönelik olarak sanığın mağdura söylediği "seni öldürürüm" şeklindeki sözlerin tehdit suçunu oluşturmadığının anlaşılması karşısında, silahla yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi yerine silahla tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,...BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, sanığın olay tarihinde daha önceden husumetli olduğu müşteki ile aralarında çıkan tartışma esnasında, müştekiye jopla vurarak basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve ayrıca müştekiye yönelik, elinde jopla "seni öldüreceğim ananı avradını s.kerim" şeklinde sarf ettiği sözlerin,

yaralama kastını ortaya koymaya yönelik olması dolayısıyla, sanığın ayrıca tehdit suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu olayda; hükümlünün, olay tarihinde daha önceden husumetli olduğu katılan ile aralarında çıkan tartışma esnasında, katılana jopla vurarak basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve ayrıca katılana yönelik elinde jopla "seni öldüreceğim ananı avradını s.kerim" şeklinde sarf ettiği sözlerin yaralama kastını ortaya koymaya yönelik olduğu, hükümlünün yapacağını söylediği eylemi hemen gerçekleştirdiği, tehdit içerikli sözleri yaralama eylemini açıklamaya yönelik söylediği, bu itibarla;

yaralama suçundan hemen önce veya o anda gerçekleştirilen tehdit eyleminin ayrı bir suç oluşturmayıp yaralama niyetini açıklayıcı mahiyette kabul edilmesi gerektiği, hükümlünün eyleminin kül halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/368 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden.