Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17049 K.2025/7647

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya kapsamından somut olayda, sanık ile mağdur arasında çıkan tartış sırasında sanığın "... kim yanıma yanaşırsa ona yapacağımı bilirim, ailene zarar veririm.." diyerek tehdit ederken mağduru darp ettiği ve sonrasında ise eline aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüdüğü,

müşterek çocuklarının araya girmesi üzerine sanığın evden çıktığının anlaşılması karşısında. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, kasten yaralama suçu işlenirken, mağdura yönelik ve yaralamanın niteliğiyle uyumlu tehdit ifadeleri irade açıklaması niteliğinde kabul edilmekte ve fail tehdit eylemi nedeniyle ayrıca cezalandırılmamaktadır.

Fakat bu tehdit ifadelerinin irade açıklaması mahiyetinde kabul edilebilmesi için yaralama eyleminden önce yahut eylem sırasında sarf edilmesi gerekir.

Yaralama eylemi tamamlandıktan sonra yahut teşebbüs aşamasında kalsa dahi faillin yaralamaya ilişkin kastının sonra ermesinden sonra sarf edilen tehdit cümleleri irade açıklaması olarak kabul edilmeyerek failin ayrıca tehdit hükümleri uyarınca cezalandırılması gerektiği dikkate alındığında, tebliğnamede yer alan bu husustaki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir. 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Mağduru darp ettikten sonra eline aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüyen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan farklı gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,