Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17224 K.2023/12344

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 2007/287 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. Kütahya

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 31.03.2009 tarihli ve 2007/105 Esas, 2009/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 29.05.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 19.09.2012 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan yaralama suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 27./1.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Kütahya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/387 Esas, 2015/1010 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hüküm açıklanmıştır. 4. Kütahya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin,26.11.2015 tarihli ve 2015/387 Esas, 2015/1010 Karar sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli, 2021/29177 Esas, 2021/21599 Karar sayılı kararı ile.

"1) Gerekçeli karar başlığında katılan ...'ın adı ve kimlik bilgilerinin gösterilmemesi, 2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, 3) Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4) Tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak; a) 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlük tarihinin 09/07/2009 olduğu,

bu tarihten önce uzlaşma kapsamında bulunan bir suçun, uzlaşma kapsamında bulunmayan bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşmaya konu olabileceği, CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b) Kabule göre de.

Sanık hakkında tehdit suçundan 6 ay olarak belirlenen temel cezalar üzerinden TCK'nın 43. maddesi uygulanırken artırım oranının 1/3 olarak belirlenmesine karşın sonuç cezaların "7 ay 15 gün hapis" olarak eksik tayin edilmesi, Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Kütahya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2021/601 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Yeterli delil olmadığından kararın bozulması gerektiğine, 2.Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile D.Y.'nin bir süre arkadaşlık yaptığı, sanığın D.Y. ile tekrar görüşmek istemesi üzerine D.Y.'nin arkadaşı olan katılan ... ...'ı müteaddit defalar arayarak kendisini D.Y ile görüştürmesini istediği, görüştürmemesi halinde "yapmazsan kötü olur, sonunu sen düşün, eşini dağa kaldırırım" dediği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zaman aşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 29.05.2009 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 19.09.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu süre ve 5271 sayılı Kanun'un 253/21. maddesi uyarınca uzlaştırma nedeniyle durma süresi de nazara alınarak suç tarihi 12.01.2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kütahya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2021/601 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının,