Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17246 K.2025/10540

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli, 2022/498 Esas ve 2022/530 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemiş olduğu anlaşılmakla hakkında İstanbul

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/158 Esas, 2020/100 Karar sayılı hükmü ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c,h, 35/2, 150/2, 31/3, 62/1. maddelerinden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/968 Esas, 2023/797 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a kaldırılarak, açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddine, mükerrer açıklanan bu dosya nedeniyle yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuk hakkında eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiği, suç işleme kastının bulunmadığına, somut delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince hüküm kurulmuş ise de.

Dosya kapsamı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) incelemesinde de görüldüğü üzere, suça sürüklenen çocuk hakkında İstanbul 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/158 Esas, 2020/100 Karar sayılı ilâmı ile yağmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle İstanbul 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarih, 2021/462 Esas ve 2022/7 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklandığı ve bu kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/516 Esas, 2022/2808Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilerek 20.12.2022 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, ilk derece mahkemesi olan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince dosyanın ele alınarak 27.10.2022 tarihinde yeniden hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmiş olması sebebiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 /1 maddesi uyarınca İstanbul