Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17325 K.2025/8894

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4 ve 106/1-1. cümlesinde düzenlenen hakaret ve tehdit suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zaman aşımını en son kesen 24.12.2015 tarihli sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,