Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17455 K.2025/3713

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddeis uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi, tanık Hakan'la aralarında husumet bulunduğuna, kendisine iftira attığına, atılı suçu işlemediğine, eşgal bilgileriyle uyumlu olmadığına, mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlere, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre; sanığın savunmalarında suça konu aracın galerisinde ele geçirildiği ve aracı kendisine aldığını beyan eden tanık Hakan'la aralarında husumet olduğunu beyan ettiği, katılanın sanığı yalnızca görevsiz mahkemede fotoğraf üzerinde teşhis ettiği, görevsizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Ağır Ceza Mahkemesince tanığın ve katılanın dinlenilmesinden vazgeçildiği görülmekle.

Tanık Hakan ile katılanın mahkeme huzurunda hazır edilerek sanıkla yüzleştirilmesi, katılanın sanığa ilişkin teşhisinin huzurda tekrarlatılması ve sanığın tanıkla aralarındaki husumet iddiasının araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR