Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17640 K.2025/7479

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın mağdura yönelik "seni öldüreceğim" diyerek akabinde mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda; tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olup, eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu,

sanığın mağdura karşı kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın tehdit kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.