Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17793 K.2024/3164

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Katılan ... vekilinin sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanıklar haklarında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümler bakımından Maliye Hazinesi'nin doğrudan zarar görmediği ve görme olasılığı da bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında, 15.11.2012 - 02.05.2013 tarihleri arası olan suç tarihinin 2012 - 15.11.2012 olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Her ne kadar tebliğnamede sanık ...'ın da temyiz isteminde bulunduğu belirtilmiş ise de; sanık ...'ın hükme yönelik temyiz talebi bulunmayıp, sanık ... müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde düzenlenen yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü ya da düzenleyici süre olduğu hususu doktrinde tartışmalıdır.

Dairemiz çoğunluk görüşüne göre, "bu süre düzenleyici bir süre olarak kabul edilmeli, süre tutum dilekçesi vermek suretiyle temyiz iradesini ortaya koyan sanık, müdafii, katılan veya vekilinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde ... meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarı yapılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Aynı sayılı Kanun'un 295/1. maddesindeki yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilse bile, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.2021 tarih 2020/14-115 Esas ve 2021/412 Karar sayılı içtihadında sözü edilen sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilmekle birlikte, doktrinde tartışmalı olması nedeniyle kararın sonuç bölümünde “hükmün 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi uyarınca onbeş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu,

gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ise aynı Kanun'un 295/1. madde uyarınca yedi (7) gün içerisinde temyiz sebeplerinin bildirilmesi gerektiği” belirtilmediği taktirde müdafii ve vekil dahil olmak üzere sürede yanıltmanın varlığı kabul edilerek temyiz başvurusunun ve sebeplerinin duruma göre süresinde bildirildiği kabul edilerek işin esasına girilebilir.

Somut olayda ilk derece mahkemesinin karar eteğinde, "..yüze karşı verilenler yönünden kararın tefhiminden, yokluklarında karar verilenler yönünden kararın tebliğinden itibaren (7) gün içinde Mahkememize veya bulunulan yer Ağır Ceza Mahkemesine, Ağır Ceza Mahkemesi yok ise Asliye Ceza Mahkemesine,

yahut cezaevi idaresine verilecek bir dilekçe ile veya zabıt katibine beyanda bulunulup tutanağa geçirilmek ve tutanağın hakime onaylatılması yahut cezaevi katibine beyanda bulunup tutanağa geçirilmesi kaydıyla Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere.." denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, tebliğnamedeki sanık ... yönünden red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.