Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18368 K.2025/8361

I. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Cumhuriyet savcısı tarafından yüze karşı verilen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın alınan savunmasında mağduru cep telefonundan aradığını kabul etmekle birlikte, kendisine yönelik tehditte bulunmadığını, mağdur tarafından sunulan ses kaydının kendisine ait olmadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemesi, dosya kapsamında ses kaydından başka sanığın mağdur ile katılana yönelik tehdit içerikli söz söylediğine dair mağdurun soyut beyanlarını destekleyen bir delil bulunmadığı, mağdurun ses kaydını içerir hafıza kartının kaybolduğunu beyan ettiği, bu itibarla ses kaydının sanığa ait olup olmadığının tespit edilemediği anlaşılmakla, mağdurun tehdit iddiasına ilişkin olarak,

sanığın mahkûmiyetini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat hükmü yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,