Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18457 K.2024/3637

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 106/1-1. cümle maddeleri gereğince iki kez 3 ay ve iki kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2019/353 esas,

2021/159 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu tarafından tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin dosyadaki suç tarihinden sonra olduğundan bahisle tekerrür konusunda ek karar verilmesi yönündeki talebinin kabulü ile tekerrüre esas kısmın çıkartılarak sanık hakkında başkaca tekerrüre esas alınabileceğinden bahisle bu dosyanın tekerrüre esas alınmasına ilişkin Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2019/353 esas,

2021/159 sayılı ek kararına yönelik itirazın tekerrür konusunda kesin hükmün otoritesini zedeleyecek biçimde ek karar verilemeyeceğinden bahisle kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına dair Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2023 tarihli ve 2022/535 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.07.2023 gün ve 94660652-105-64-8670-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.09.2023 gün ve 2023/86833 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Tekerrüre esas alınan sanığa ait adli sicil kaydında bulunan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/342 esas, 2017/535 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11.07.2019 olduğu, incelemeye konu dosyada suç tarihinin ise tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden önce 05.07.2018, 01.10.2018, 24.09.2018 tarihlerinde olduğu bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı,

Sanığın incelemeye konu 05.07.2018, 01.10.2018, 24.09.2018 tarihlerinde işlediği suç için sabıkasında tekerrüre esas alınabilecek 06.06.2017 tarihinde kesinleşmiş olan silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2016/16 esas, 2016/884 sayılı kararının bulunduğu nazara alındığında,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2013 tarih ve 2012/13-1438 esas, 2013/53 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.11.2012 tarihli ve 2012/29007 esas, 2012/33529 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başkaca tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık ile ilgili olarak tekerrür uygulamasına karar verilmesinin yeterli olduğu, ayrıca hangi ilamın tekerrüre esas olduğunun açıkça gösterilmesinin gerekmediği bu hususun infaz aşamasında mahallinde mahkemesinden alınacak ek kararla hallinin mümkün olduğu anlaşılmakla, itirazın bu nedenle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2023 tarihli ve 2022/535 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,