Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18522 K.2025/9091

Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde.

Sanık hakkında Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/433 Esas, 2014/356 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu, cezanın 51. madde uyarınca ertelenerek 2 yıl denetim süresi belirlendiği, bu kararın 20.06.2014 tarihinde kesinleştiği.

Sanığın denetim süresi içinde 23.03.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ihbar sonrasında, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 51/7. ve 5275 sayılı Yasa'nın 101. maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın kısmen ya da aynen infazına dair karar verilmesi gerekirken, ihbara konu hükmün,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu edildiği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231/11 maddesi gereğince yeniden esas numarası alınmak suretiyle duruşma açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda 19.11.2015 tarihli 2015/499 Esas, 2015/676 Karar sayılı karar ile hükmün açıklanmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62/1 ve 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

bu karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 02.11.2021 tarihli 2019/6566 Esas, 2021/26049 Karar sayılı ilamı ile kararın esastan incelemeye konu edilerek bozulmasına karar verildiği, Söz konusu bozma sonucunda yerel mahkemenin 27.10.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince verilen 2 yıl 1 ay hapis cezanın 5271 sayılı Kanun'un 307/4 maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve hak yoksunluğuna dair hüküm kurulduğu ve bu hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla.

Bozmaya konu 19.11.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararın, niteliği itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 51/7. ve 5275 sayılı Yasa'nın 101. maddeleri gereğince itiraz kanun yoluna tabii olduğu, bu karara yönelik sanık tarafından verilen 19.11.2015 tarihli temyiz dilekçesinin, itiraz dilekçesi mahiyetinde olduğu gözetilip dosyanın mahallince değerlendirilmek üzere iadesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek bozma kararı verilmesi ile bozma sonrası yapılan tüm iş ve işlemlerin yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, 19.11.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/676 Karar sayılı karara yönelik temyiz başvurusunun,