Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1871 K.2023/10777

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge idare Mahkemelerinin işleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu 21 inci maddesi maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Karakoçan Sulh Ceza Mahkemesinin 08.06.2012 tarihli ve 2012/42 Esas, 2012/177 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 10.09.2012'de kesinleştiği görülmektedir.

2. Sanığın denetim süresinde 27.02.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri 17.03.2016 ve 19.11.2020 tarihli Yargıtay kararları ile iki kez bozulmuştur.

4. Sanık hakkında bozma kararları üzerine nihai olarak Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli ve 2021/153 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.02.2023 tarihli ve 2023/5737 Tebliğname No.lu tebliğnamesi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; 1. Sanığın mahkumiyetine yeter delil olmadığına, 2. Delillerin hukuka aykırı toplandığına, 3.Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı, 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü dava anlaşılmıştır.

2. Zamanaşımı süresinin 07.05.2012, 17.03.2016, 23.09.2019 ve 17.1.2022 tarihlerinde dört kez kesildiği görülmektedir.

3. Zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.09.2012 tarihi ile 27.02.2014 tarihleri arasında durduğu tespit edilmiştir. Durma süresi de ilave edildiğinde 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 05.02.2009 olan suç tarihinden karar tarihine kadar dolduğu anlaşılmaktadır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli ve 2021/153 Esas, 2022/283 karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,