Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18841 K.2024/3040

Her ne kadar temyiz talebine konu mahkumiyet hükmü miktar itibariyle temyize tabi değil ise de, sanığın vekalet ilişkisi bulunan katılana yönelik eyleminin sanığın avukatlık bürosunda başladığı ve sanık avukatının görevi sırasında gerçekleştiği, 17.07.2020 tarihli ve 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesiyle değişik 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59 uncu maddesinin beşinci fıkrasındaki "Avukatların,

avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz. " hükmü uyarınca avukatların avukatlık görevi sırasında işlediği suçlarla ilgili temyiz yoluna başvuru imkanın bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanık ...'nin hükümden sonra 10.11.2023 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri uyarınca sanık hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin mahallinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanığın, hükümden sonra 10.11.2023 tarihinde öldüğünün UYAP aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun' un 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu nedeniyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

23. Ceza Dairesinin 13.06.2023 tarihli, 2023/580 Esas ve 2023/2039 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi