KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/18921 E., 2025/4754 K.
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/974 E., 2022/3144 K
- Suçlar
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Temyiz edenler
- Sanıklar müdafileri
- Tebliğname görüşü
- Ret, düzeltilerek onama I. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talebi Hakkında İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlendiğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı
Karar Detayı
486 kelime·2 dk okuma
Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II. Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebi Hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,
298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/3-1. maddesinin uygulanmış olması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.
5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/974 Esas, 2022/3144 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısmından “sanıklardan eşit oranda tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ilişkin kısım çıkartılarak, hüküm fıkrasına "sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı;