Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19267 K.2025/8500

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Tehdit Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,

gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde 1. Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü kahvehanede iken katılanı bilgisayar başında gördüğü, bunun üzerine katılanın yanına giderek "porno mu izliyorsun ..." dediği, katılanın ise sanığa karşı "ananın a... yeme/koyayım" diyerek karşılık verdiği,

sanığın da buna karşılık olay sırasında gözlük kullanan katılanın gözüne yumruk atarak onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede kasten yaraladığı, gözlüğünün kırılmasına sebebiyet verdiği ve yine "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiği olayda, sanık hakkında Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarihli iddianamesiyle tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından dava açıldığı,

Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli kararı ile tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.01.2019 tarihli ilâmıyla hükümlerin, duruşmada bulunan sanığa son sözünün sorulmaması ve tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması sebebiyle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi amacıyla bozulduğu, yerel mahkeme tarafından bozmaya uyularak tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden uzlaştırma işleminin yapıldığı ancak tarafların uzlaşamadığı,

aynı suçlardan verilen ikinci mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine bu defa Yargıtay 4. Ceza dairesinin 28.02.2022 tarihli ilâmıyla, sanığın eyleminin tek fiil olduğu ve tek olan eylem sonucunda hem katılana karşı mala zarar verme suçunun, hem de yaralama suçunun meydana geldiği,

mala zarar verme suçundan açılan bir dava olmaması sebebiyle bu hususta suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesi uyarınca meydan gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerekliliği kabule göre de basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sebebiyle hükümlerin bozulduğu anlaşılmıştır.

2. Bozmaya uyan yerel mahkeme tarafından suç duyurusunda bulunulması üzerine Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan dava açılmış olup yerel mahkeme tarafından sanık hakkında tehdit ve 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca meydan gelen kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının en ağırı olan mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ancak bozma öncesi yapılan uzlaştırma işleminde yalnızca tehdit ve kasten yaralama suçlarından uzlaştırma işleminin yapıldığı,

uzlaştırmaya tabi olan ve daha sonra iddianame düzenlenen mala zarar verme suçundan uzlaştırma işleminin yapılmadığı anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre mala zarar verme suçu yönünden de uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,