Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19396 K.2025/4962

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/177 Esas ve 2021/873 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/402 Esas, 2023/645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık müdafinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, zararının bulunmadığına, herhangi bir para ve menfaat elde etmediğine, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, tapu evrakının ele geçmesinin bir zarara sebep olmayacağına, sanığa ceza verilmesinin masumiyet karinesine ve adil yargılanma ilkesine aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, gerekçeye göre, sanık müdafiinin sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli ve inandırıcı deliller bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak.

1. Hüküm tarihinde başka suçtan hükümlü olarak Batman T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve duruşmadan vareste talebi de bulunmayan sanığın, son duruşmaya getirtilmeden hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine muhalefet edilmesi, 2. Sanık hakkında tekerrüre esas olan ve bu nedenle tekerrür uygulamasına esas alınan Batman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/218 Esas, 2019/588 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle sanığın 2. kez mükerrir sayılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; anılan ilamda tekerrür uygulamasına esas alındığı anlaşılan Batman

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1316 Esas, 2010/947 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/5 maddesi gereğince bu ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması imkanının bulunmadığı ve adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe imkan verecek ayrıca bir başka kayıt olmadığı da dikkate alındığında, Batman

2. Asliye Ceza Mahkemesi ile bu hususta yazışma yapılıp sonucuna göre, sanığın ikinci kez mükerrir sayılıp sayılmayacağı hususunun gözetilmemesi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Yasa'nın 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi