Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19400 K.2025/4856

Yapılan ön inceleme neticesinde. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 Tarih ve 2019/188 E. ve 2022/90 K. sayılı kararı ile sanık hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla gece vakti yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-a-c-h, 62. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 gün ve 2022/1219 E. 2023/843 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın suçu işlediğine yönelik hiç bir somut delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1-Mağdurun olay günü yanına yaklaşıp, kendisini sıkıştırdıktan sora kolundan tutup telefonunu alan şahısların içinde bulunduğu aracın plakasını ve marka model bilgilerini alıp kolluk görevlilerine bildirmesine rağmen bu araç ile ilgili araştırma yapılmadan, olay tarihinde aracı kullanan şahıslar tespit edilmeden, 2-Tanık ...'ın beyanlarında sanığın suça konu telefonu ... isimli şahıstan aldığını duyduğunu belirtmesine karşılık bu kişinin kimliği tespit edilerek olaya ilişkin bilgi ve görgüsü tespit edilmeden,

3-Sanığın olay günü evde olduğunu belirtmesine rağmen kolluk görevlilerine bildirdiği ve üzerine kayıtlı gsm hatları tespit edilerek sinyal bilgileri incelenmeden, Kabule göre de, 4.Olay günü mağdurun yanına yaklaşan aracın mağduru biraz daha kenara sıkıştırdığı, ancak mağdurun beyanlarında söylenilen cep telefonunu tuşlamaya devam ettiğini belirtmesi karşısında suçta kullanılan aracın sanık üzerinde korkutucu bir güç oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 149/1-a maddesinde belirtilen silah tanımına uyup uymadığı aydınlatılmadan eksik araştıra ile hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi