Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19486 K.2023/14980

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2648 Esas, 2023/12853 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2023 tarihli ve 4-2016/172415 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükme karşı, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından tefhim tarihinden itibaren bir aylık süre içinde 12.01.2016 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olduğu, itirazın kabulüne ve hükmün 20.10.2020 tarihli tebliğname gibi kısmen onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2022 tarihli ve 2022/6-537 Esas, 2022/802 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 5271 sayılı Yasa’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 Sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Yasa) yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile,

bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin emredici ve istisnai nitelikte bir düzenlemeye yer verilmesi karşısında, her ne kadar 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca 28.06.2014 tarihi itibarıyla sulh ceza mahkemeleri yürürlükten kaldırılmış ise de, kanun koyucunun,

bu mahkemelerin temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunduğu hâlde bu yönde bir düzenlemeye yer verilmemesi de dikkate alınarak, 1412 sayılı Yasa’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gereken hâllerde, Cumhuriyet savcılarının duruşmalarına iştirak etmediği asliye ceza mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süresinin bu Kanun’un 310. maddesinin üçüncü fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerektiği ve bu sürenin tefhim tarihinden itibaren bir ay olduğu,

6217 sayılı Kanun ve devamında 6572 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 9. madde uyarınca duruşmalara iştirak etmeyen o yer Cumhuriyet savcısının 24.12.2015 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik 12.01.2016 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla temyiz isteminin süresinden olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2648 Esas, 2023/12853 Karar sayılı Reddi ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, o yer Cumhuriyet savcısının 12.01.2016 tarihli dilekçesi ile katılan sanık ...'nin hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik yapmış olduğu temyiz istemi hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, isteme ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞIOY

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310., 5235 sayılı Kanunun 20/1, 5271 sayılı CMK'nın 38, 260/3 ve 291. maddeleri gereğince, yokluğunda karar verilen “Görüldü Savcısı'nın, 05.08.2017'den önce verilen o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresinin, kararı temyize hakkı olan diğer süjelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir hafta olması ve inceleme konusu olayda, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 günlü 2015/657 Esas, 2015/952 Karar sayılı kararının 31.12.2015 tarihinde Hakim tarafından imzalanarak, görüldü savcısı ekranına gönderildiği, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 12.01.2016 tarihinde temyiz dilekçesi gönderildiğinin anlaşılması karşısında, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz tarihinin 1412 sayılı Kanun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra olduğu anlaşılmakla; temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiğinden itirazın kabülü yönünde sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.