Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19546 K.2025/8934

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçları kabul etmemesi, tanık....'un mahkemede, soruşturma aşamasındaki beyanını kabul etmemesi karşısında, soruşturma aşamasındaki anlatımlarından aynı zamanda olayın tek tanığı durumunda olduğu anlaşılan şikâyetçi ...'un dinlenilmeden hüküm kurularak, 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,