Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19599 K.2025/5204

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık tarafından çalınan eşyanın yanında iade edilenin önemi yoksa kısmi iade kabul edilmeyecektir.

Sanıkların mağdurdan toplam 170,00 TL ve cep telefonunu aldıkları, mağdurun cep telefonunu kolluk tarafından yakalanmaları sonucu mağdura teslim ettikleri, mağdurun beyanına göre, olaydan 2 gün sonra mağdurun sim kartını yenileyip verdikleri anlaşılmakla Dairemizin 2022/12743 Esas, 2024/7391 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere simkart ayrıca bir ekonomik değere haiz olmamakla simkart için yapılan masrafın etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilmeyeceği düşünülmeden sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerin uygulanması hukuka aykırı ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri ve düzeltme dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir. Ancak.

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı biçimde "...yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak TAHSİLİNE, " şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,