Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19817 K.2025/5557

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın ve tanığın anlatımları doğrultusunda sanığın aracı katılanın üzerine sürdüğünün anlaşılması karşısında; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde aynı Yasa'nın 148/1 maddesine göre mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/1230 Esas, 2023/255 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi gereği sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,