Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19860 K.2024/1371

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 13.02.2019 tarihli ve 2016/1564 Esas, 2019/817 Karar sayılı kararı ile: "...

1-Yakınan ...’e yönelik gerçekleştirilen eylemde, sanık ...’la birlikte el ve işbirliği içerisinde hareket eden sanık ...’nın suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi yerine 39. maddesi ile uygulama yapılması, 2-Sanıklar ... ve ...’ın, yakınan ...’e karşı yağma suçunun silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında.

TCK'nin 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanarak aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, 3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde "Eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi ..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma kararı üzerine Ankara

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/98 Esas, 2021/594 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/98 Esas, 2021/594 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/5068 Esas, 2023/9275 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar hakkındaki hükümlerin "...Duruşmalardan vareste tutulma hakkı hatırlatılmayan, bu yönde talebi bulunmayan ve hüküm tarihinde Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanık ...'ın her ne kadar beşinci celsede COVİD nedeniyle izinli olduğundan hazır edilemediği belirtilmişse de, son celse bu hususta bir tespitin olmadığı,

sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 29.12.2021 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranıldığı..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma kararı üzerine Ankara

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/87 Esas 2023/412 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, 2. Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, 3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Vesaire, İlişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Yağma suçunun unsurlarının oluşadığına, 2. Kabule göre eylemin güveni kötüye kullanma suçuna vücut vereceğine, 3. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklardan ...'ın olay günü sokakta yürüten mağdur-katılan ...'in yanına giderek saatin kaç olduğunu sorduğu, mağdurun da saati söylemek üzere cebinden çıkardığı içinde 0507 ... .. .. no.lu GSM hattı bulunan Samsung S3 mini marka cep telefonundan saati söylediği sırada sanık ...'ın cebinden elde edilemeyen bir bıçağı çıkarıp mağdura göstererek "hiç ses çıkarmadan benim yanımda yürümeye devam et" demek suretiyle birlikte Akya sokağa girdikleri sırada diğer sanık ...'nın da onların yanına geldiği, sanıklardan ...'ın mağdurun cep telefonunu elinden aldığı,

her iki sanığın yaşı küçük mağduru sokak içerisindeki merdivenlere kadar götürdükleri, sanık ...'ın mağdura diğer sanık ...'yi takip etmesini söylediği, mağdur ile sanık ...'nin bir süre yürüdükleri, bu esnada her iki sanığın mağdurun yanından kaçarak uzaklaştıkları ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2. Sanıklar beyanlarında birbirlerini suçlamakta ve tevil yollu ikrarda bulunmaktadır.

3. Mağdurun beyanının aşamalarda tutarlı olduğu görülmektedir. 4. Mağdurun sanıkları 10.06.2014 tarihli tutanağa göre canlı olarak teşhis ettiği ve teşhisini mahkeme huzurunda tekrarladığı görülmektedir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara