Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20237 K.2025/9775

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1 maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımı süresini kesen en son sebep olan 07.03.2016 tarihli mahkûmiyete ilişkin hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,