Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20352 K.2024/2675

Her ne kadar ilk derece mahkemesinin sanık hakkında tayin ettiği 3 yıl hapis cezasının miktarı itibarıyla temyize tabi olmadığı şeklinde tebliğnamede görüş bulunmakta ise de, sanık hakkında 22.10.2019 tarihli ilk derece mahkemesince verilen 6 yıl hapis cezasına ilişkin kararının istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince eksik araştırma yapıldığından bahisle bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan ilk derece mahkemesince verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu,

esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde verilen kararların ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/398 Esas, 2019/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2020/134 Esas, 2021/1734 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Ankara

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/420 Esas, 2023/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesi ve 168 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/726 Esas, 2023/929 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi 30,00 TL için cebir ve tehditte bulunmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, eksik inceleme ile ceza tayin edildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.İlk derece mahkemesince, "kendisi de alkollü olup o sırada köprü altında tuvalet ihtiyacını gören müştekinin arka cebinden cüzdanını alıp iteklemek suretiyle yere düşürerek basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralayıp kaçtığı ve polis noktasından bu şekilde geçerken şüphe üzerine yakalandığı, kaçarken içindeki 60,00 Tl para ve kimlik belgesini alıp cüzdanı attığı, yakalandıktan sonra hemen peşinden yetişen müştekiye cüzdanı attığı yeri gösterdiği ve müştekinin bu yerde boş cüzdanı bulduğu,

itekleyip yere düşürdüğü müştekinin basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralanmış olması karşısında yağma suçunda aranan cebir unsurunun bu suretle gerçekleştiği böylece yüklenen yağma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşıldığından cezalandırılmasına" karar verildiği anlaşılmıştır. 2.Şikâyetçinin yaralanmasına ilişkin adli rapor temin edilmiştir. 3.Sanığın cezai ehliyetine ilişkin rapor temin edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, yargılama gideri dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müştekinin beyanı, sanığın savunması, mağdurun beyanıyla uyumlu adli rapor ve yakalama, üst arama ve teslim tutanağı karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde sanık müdafiinin temyizi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır. Şikâyetçiye ulaşılıp kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorulmadan sanık hakkında 168 inci maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/726 Esas, 2023/929 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Gerekçe bölümü son paragrafında belirtilen eleştiri dışında 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara