Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21194 K.2025/9427

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Niteliği itibariyle özel bir haksız tahrik maddesi niteliğindeki Türk Ceza Kanunu'nun 150/1 maddesinin uygulanması karşısında; sanık hakkında ayrıca Türk Ceza Kanunu'nun 29 maddesi gereğince ceza indirimi yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.