Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21201 K.2025/9142

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan 02.03.2016 tarihli ilk hükümde sanığın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sanık aleyhine temyiz konusu edilmediği anlaşılmakla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından tehdit suçundan 3.000,00 TL adli para cezasının sanığın kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeksizin daha ağır cezaya hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık hakkında tatbik edilen "5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" fıkrasından sonra gelmek üzere "Sanığın ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanığın 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,