Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21263 K.2025/10348

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü,

beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 01.07.2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez” şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce 04.02.2015 tarihli ve 2014/156 Esas - 2015/57 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder” hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı,

somut olayda ise 04.10.2023 tarihli ve 2021/589 Esas ve 2023/985 Karar sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu, bu nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 18.12.2023 tarihli kararı ile sanığın istinaf talebi incelenerek, sanık hakkında düşme kararı verildiği, 13.01.2024 tarihinde kesinleştiği, bu hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden Yapılan İncelemede.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Zamanaşımı süresinin 18.07.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2021/589 Esas, 2023/985 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suçlara yönelik kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle,