Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2203 K.2023/12376

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/73627 soruşturma numaralı ve 30.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1 maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 106/1-1, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/33 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında tehdit suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/4935 Esas, 2021/17989 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık ile müşteki arasında alacak verecek meselesinden kaynaklı hukuki ilişki bulunduğu, müştekinin beyanına göre sanığa 50 TL borcunun olduğu, sanığın savunmasına göre ise borç miktarının 70 TL olduğu, yine sanığın bu alacağı tahsil amacıyla olay günü müştekinin işyerine giderek müştekiye zorla 70 TL bedelli senet imzalatıp işyerinden ayrıldığı, ardından da telefonla arayarak “karakola gidersen seni ...’da yaşatmam...” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia edildiği,

davanın 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun’un 106/1.c.1. maddesinde düzenlenen “hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit” suçundan açıldığı ve mahkemece atılı suçtan sanığın beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı eyleme ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/782 Esas,2021/751 Karar sayılı kararı ile bozma doğrultusunda görevsizlik kararı verilmiş olup, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/154 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, 2. Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdur arasında alacak verecek meselesinden kaynaklı hukuki ilişki bulunduğu, mağdurun beyanına göre sanığa 50,00 TL borcunun olduğu, sanığın savunmasına göre ise borç miktarının 70,00 TL olduğu, yine sanığın bu alacağı tahsil amacıyla olay günü mağdurun işyerine giderek mağdura zorla 70,00 TL bedelli senet imzalatıp işyerinden ayrıldığı, ardından da telefonla arayarak “karakola gidersen seni ...’da yaşatmam...” şeklindeki sözlerle tehdit ettiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında mağdurun senedi kendi isteğiyle imzalayıp kendisine verdiğini, mağdurun kendisine tehdit niteliğinde söz söylemediğini suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

3. Mağdur beyanında iddianame içeriğinin doğru olduğunu, sanığın kendisini tehdit edip hakaret ettiğini, ancak şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre suçun asli dava zaman aşımı süresinin 8 yıl olduğu, sanığın ilk savunmasının 27.12.2013 tarihinde alındığı, o tarihten sonra zaman aşımını kesen bir işlemin bulunmadığı, dolayısı ile 27.12.2021 tarihi itibari ile asli dava zaman aşımı süresinin dolduğu anlaşılmış olmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında asli dava zamanaşımı süresi dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasının, kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/782 Esas, 2021/751 Karar sayılı kararı sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,