Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2293 K.2023/12076

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

05.08.2017 günlü ve 30145 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 günlü ve 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile, değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1 inci maddesindeki “Yedi gün” olan temyiz süresinin “15 gün” olarak değiştirildiği, katılan ve vekili yönünden yüze karşı verilen incelemeye konu hükmün katılan vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden 07.12.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, red isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükmün İncelenmesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde İse, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4 maddesi kapsamında düzenlenen alenen hakaret suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 5271 sayılı Yasa'nın 251/1. maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı,

aynı sayılı Yasa'nın 251/8. maddesinin ise, basit yargılama usûlü kapsamına giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde basit yargılama hükümlerinin uygulanamayacağını düzenlediği gözetilmeden, tehdit ve alenen hakaret suçunun birlikte değerlendirilerek basit yargılama usulü ile hüküm kurulması ve basit yargılama usulü ile kurulan hükme katılan vekili tarafından itiraz edilmesi nedeniyle genel yargılama usulüne göre kurulan hükümde de sanık hakkında 5271 sayılı Yasa'nın 251/3. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcıcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,