Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2454 K.2023/9480

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Yasanın 310 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2012/65 Esas, 2014/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci madde gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına sanık hakkında 5 yıllık denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 18.03.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içerisinde 13.11.2014 tarihinde işlediği hakaret suçundan Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yargılandığı ve hakkında mahkümiyet hükmü kurulduğu bu kararın temyiz edilmeden 05.02.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine sanık hakkında ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır. 4. İhbar üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarih ve 2016/164 Esas, 2016/407 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri. 1. İhbara konu kararın kesinleşmediği bu sebeple hükmün açıklanamayacağına, 2. Lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğuna, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun suç tarihinden bir gün önce sanığın arkadaşı temyiz dışı sanık S.K ile kavga ettikleri bu sebeple S.K'nın yanına sanığı da alarak mağdurun evinin bulunduğu yere gittikleri burada sanık ve arkadaşının mağdura "Dışarı çık akşamın hesabını soracağız işin bitti seni öldürmeden bırakmayacağız" şeklinde tehditte bulundukları kabul edilmiştir. 2. Mağdurun ısrarlı ve tutarlı beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanığın mağdura ait evin önüne gittiklerini ancak kaçmasına engel olmak dışında herhangi bir hareketinin olmadığına dair ifadesi dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Mağdurun ısrarlı ve tutarlı ifadeleri gözetildiğinde sanığın eyleminin sabit olduğu ve tehdit suçunu oluşturduğu, ihbara konu hakaret suçundan Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararın 05.02.2016 tarihinde kesinleştiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı,

lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, 5271 sayılı CMK'nın 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası gereğince kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR