Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2468 K.2023/11574

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2015 tarihli ve 2015/1462 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/663 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) benti uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

b) Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) benti, uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

K

arar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.10.2020 tarihli ve 2016/279513 sayılı, onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

İddianame anlatımına göre; sanığın yetkilisi olduğu ... Tarım Hayvancılık Ltd.

Şti. adına kredi çekerek satın aldığı 16 ... .. plakalı tırı aralarında sözleşme yaparak daha önceden tanıdığı katılana işletme hakkını verdiği, sözleşme uyarınca ödenmesi gereken ücretin katılan tarafından ödenmediğini öğrenen sanığın 16.01.2015 tarihinde Hollanda ülkesinde iken sanığı telefonla arayarak ''tırı vermeyeceğiz, senin fabrikadaki işini bozacağız, sen hiç haberleri izlemiyorsun heralde ...'da öldürülenleri görmüyorsun, seni de öldürürüz'' şeklinde ölümle tehditte bulunduğu,

yine 26.01.2015 tarihinde katılanın kullanımında bulunan telefona ''gelince görüşeceğim seninle o telefonu götüne sokacam, geliyim görüşeceğiz, sakla bu mesajlarımı sana lazım olacak'' şeklinde hakaret ve tehditte bulunduğunun iddia edildiği olay nedeniyle, sanığın eyleminin yağma suçu yahut 5237 sayılı Kanun'da düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek,

görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/663 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,