Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2637 K.2023/12509

Sanıklar hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2015/637 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz İstekleri Kararların hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde, sanıkların abisi olan ...'tan akaryakıt aldığını ve 15.000,00 TL borcu olup 11.000,00 TL'sini ödediğini ve 4.000,00 TL kadar borcu kaldığını, olay günü iş yerine sanıkların geldiğini, sanık ...'un "neden parayı ödemiyorsun" diyerek boğazına sarıldığını "ya bu parayı ödersin,

yada ayaklarından arabaya bağlar sürükleriz seni" şeklinde sözler söylediğine dair ifade verdiği bu durumda sanıkların eylemlerinin sübutu halinde nitelikli yağmaya teşebbüs veya yağma suçunun daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun’un 106 ncı ve 86 ncı maddelerinde düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacı ile tehdit ve kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2015/637 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararının Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,