Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2913 K.2023/12023

Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan hakkında kesin nitelikte adli para cezası verilmiş ise de; kasten yaralama suçunun yağmanın unsuru olduğu ve temyiz konusu fiilin bir parçası ile ilgili olarak verilen anılan bu hükmün incelenmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmakla, sanığın mağdura yönelik kasten yaralama eylemine ilişkin olarak hakkında verilen kesin nitelikteki hükmün kaldırılması ile yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 1412 sayılı Ceza Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2013 tarihli ve 2013/2265 Soruşturma numaraları iddianamesi ile; sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2, 53/1, 54/1, 125/1, 43/2, 53/1, 86/2, 86/3-a, 53/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2013/160 Esas, 2013/479 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 86/2, 86/3-a, 29/1, 62/1 nci maddeleri uyarınca 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. Karar 12.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın 13.08.2014 tarihinde nitelikli kasten yaralama suçunu işlediğine ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2014/867 Esas, 2016/280 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 08.04.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/275 Esas, 2016/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 86/2, 86/3-a, 29/1, 62/1, 52/2 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.10.2020 tarihli ve 2016/271933 sayılı ret ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Mağdurların aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ile mağdur ...'un kardeş oldukları, mağdur ... ile mağdur ...'un evlenebilmek amacıyla mağdur ...'un annesinden kredi çekmesini istedikleri, sanığın 06.02.2013 günü mağdur ...'ın çalıştığı iş yerine giderek kredi parasını kendisine vermedikleri taktirde mağdur ...'ı ölümle tehdit ettiği,

akabinde olay yerine gelen mağdur ...'u da parayı kendisine vermedikleri taktirde öldürmekle tehdit ederek elindeki sustalı bıçağı savurduğu ve aralarında çıkan arbedede mağdur ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığının iddia olunmasına göre kasten yaralama suçuna ve tehdit suçuna ilişkin hükümlerin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti açısından delillerin irdelenmesi Ağır Ceza Mahkemesinin görevine dahil olup, mahkemesince atılı suçtan görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması; hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/275 Esas ve 2016/608 Karar sayılı kararın sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı acısından kazanılmış hakkının korunması

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,