Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3125 K.2023/13112

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2015 tarihli ve 2014/6616 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanıklar ... ... ve ... hakkında tehdit suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümle, 53. maddeleri, sanık ... hakkında hakaret suçundan 125/1.53. maddeleri uyarınca cezaladırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/349 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ifadesinde görüşmek için sanık ... ...'ın ... Mah.1102 Sok.

No:11 deki evine gittiği sırada sanık ...'ın kendisine yolda "Sen ismin gibi fitne bir bayansın" diye hakaret ettiğini, daha sonra kiracısı sanık ... ... ile karşılaştığını, sanık ... ...'ın kendisine "Bu demirleri söker senin kıçına sokarım" diyerek tehdit ettiğini, sanık ...'ın ise katılan ...'a "Seni öldürüp buraya gömerim" diyerek elindeki dal parçasını salladığını ve bu dal parçasının eline denk geldiğini ve elinden hafif şekilde yaralandığını,

sanık ...'ın kendisine "Sen ...'daki fahişelerden de fahişesin" diye hakaret ettiğini iddiası ile kamu davası açıldığı katılan ve mağdur sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli somut her türlü şüpheden uzak ve cezalandırmaya yeterli delil elde edilemediğinden isnat edilen suçun katılan ve mağdur sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçtan beraatlerinedair karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 11.12.2014 tarihli olaya ilişkin tutanak dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3.Tanıklar N. Y ve B. K nın beyanları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Sanıkların üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamı ve Olayın Oluş şekli incelendiğinde.

Katılan Sanık ...'ın sanık ...'in ev sahibi olduğu ve olay günü kira alacağı ile ilgili anlaşmazlığı görüşmek üzere sanık ...'im ikametine gittiği ve sanık ...'im komşusu olan sanık ...'nin de olaya müdahil olarak katılan sanık ...'ın ifadesinde anlatıldığı şekilde katılan sanık ...'ı hakaret ve tehdit ettiği bu hususun diğer sanık ...'in hazırlık beyanında sanık ...'ın ''Eline geçirdiği uzunca bir odunu kendisine göstererek daha zorlaması halinde sopayla kendisine vuracağını '' söylediğine dair ifadesi ile katılan sanık ...'ın beyanını kısmen doğruladığı yine sanık ...'in hakaret suçu yönünden sanık ...'nin katılan sanık ile karşılıklı

birbirlerine hakarette bulunduklarına dair beyanları karşısında sanıkların hakaret ve tehdit eylemlerinin katılan ...'ın beyan ettiği şekilde gerçekleştiği sabit olduğundan sanıkların mahkumiyetleri yerine beraat kararı verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... yönünden hakaret ve tehdit suçları yönünden suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçunun, uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle yapılan uzlaşma teklifi geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1. madde hükmü uyarınca, anılan tehdit suçu uzlaşma kapsamına alındığından,

somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca hakaret ve tehdit suçlarından usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ...'in tehdit suçu yönünden; Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaşma sağlanamaması halinde. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “Hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/349 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,