Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3196 K.2023/14153

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen kararın incelenmesinde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen kararın incelenmesinde; mağdur ... 'in son celse şikayetinden vazgeçtiği ancak sanığa vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Somut olaya göre, her ne kadar zaman aşımı süresi geçmiş ise de 5271 sayılı Kanun' un 223/9. maddesinde, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede;

mağdurun bulunmadığı ortamda sanığın bir kişi bulunurken gerçekleştirdiği mağdurun gıyabında hakaret eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesine göre ihtilat oluşmadığından hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek bu suçtan beraati yerine düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında katılan ...'ten alacağını tahsil etmek amacıyla tehdit suçunu işlediğinin iddia olunmasına göre eylemin 5237 sayılı Kanun' un 150/1. maddesinde düzenlenen alacağın tahsili amacıyla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2014/625 Esas, 2016/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın temyiz itirazları Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun' un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanığın hakaret suçundan düşürülmesine ilişkin bölümün karardan çıkarılarak yerine “Her ne kadar sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açılmış ise de; yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun' un 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (3) numaralı bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2014/625 Esas, 2016/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname gerekçesine aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,