Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3209 K.2023/13060

Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılana karşı tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Develi Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1334 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 106/1-1. cümle ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2013 tarihli ve 2012/264 Esas, 2013/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62 nci maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 29, 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 04.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 19.11.2014 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a maddesinde yer alan yaralama suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 16.04.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/205 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62 nci maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 29, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek hüküm açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Köyü ... Boğazı Mevkinde hayvancılıkla uğraşan sanık ... ile katılan ... arasında hayvanları yayma konusunda tartışma çıktığı, ...'ın ...'e sinkaflı hakarette bulunarak “burası Develi hududu burayı sana koymam çadırını sökerim” dediği, buna karşılık ...'in ...'a sinkaflı hakarette bulunduğu ve öldürmekle tehdit ettiği, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın soruşturmada alınan beyanında sanığın kendisini olay yerinde tehdit ettiğini iddia ettiği, kovuştrmada ise Jandarma karakolunda bulundukları sırada tehdit ettiğini beyan ettiği, anlaşılmıştır.

3. Sanığın aşamalarda alınan savunma beyanları dosya arasında mevcuttur.

4. Tanık D.B.'nin de aşamalarda alınan beyanında katılanın beyanları doğrultusunda beyan verdiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık Hakkında Katılana Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek beraati yerine sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/205 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılana Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/205 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,