Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3210 K.2023/13057

Sanık hakkında hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.740,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılanlara karşı tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kumru Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/649 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 125/3-a, 125/4, 106/1-1. cümle , 43/2-1 ve 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/184 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/4 62/1, 52 maddeleri uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43/2-1 62 maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2020 tarihli 2017/5604 sayılı,

"1-Sanık müdafinin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığa hükmolunan cezanın tür ve tutarı itibariyle hükmün kesin nitelikte ve temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından CMUK.nun 317. maddesi gereğince istemin REDDİNE karar verilmesi,

2-Sanık müdafinin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra 19/08/2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 25/06/2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve CMK’nin “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen CMK’nin 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...in Kumru Devlet hastanesinde ambulans şöförü olduğu, katılan ...'ün ise doktor olduğu olay günü yanlarında tanık G.B. ile birlikte bir vakaya gitmek üzere yola çıktıkları, çarşı merkezinde bulunan ... kavşağına geldiklerinde sanığın döner kavşağa ters taraftan girdiği bu nedenle sanığın kullandığı araç ile ambulansın kafa kafaya geldiği, katılan ...'un yola tersten girip yolcu indiren sanığa yolu açmasını ve zaten ters tarafta olduğunu söylediği bunun üzerine tartışma yaşadıkları, sanığın araçtan indiği, katılan ...'in de araçtan indiği ve sanığın ''sizi buraya gömerim'' diye bağırdığı, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edildiği, anlaşılmıştır,

2. Katılanların beyanları dosyada mevcuttur.

3. Sanığın aşamalarda alınan savunma beyanları dosya arasında mevcuttur.

4.Tanık G.B.'nin aşamalarda alınan beyanında katılanın beyanlarını doğruladığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü yönünden

Tehdit suçunun basit yargılama usulüne tabi olmayan alenen hakaret suçu ile birlikte işlendiği anlaşılmakla, tehdit suçu yönünden de basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanma olanağının olmadığı belirlendiğinden, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Hakkında Katılanlara Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayı Kanun'un 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR