Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3416 K.2023/14293

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/70478 soruşturma numaralı ve 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdur ...'e yöneli silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca; mağdur ... ve katılan ...'e yönelik ise olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2....

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/771 Esas, 2015/1012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; mağdur ...'e yöneli silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ... ve katılan ...'e yönelik ise olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci,

53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca iki kez 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna, 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinden önce sanık ...'ın, mağdur ...'in ikametine korkuluk demirlerini yaptığı, mağdur ...'in ücretin bir kısmını ödediği, geri kalan 25,00 TL ödenmesi için sanık ...'ın akşam saat 20.00 sıralarında mağdur ...'in bulunduğu yere gittiği, mağdurdan kalan parayı ödemesini istediği fakat ...'in parayı vermediği, bunun üzerine sanığın iki paket sigara istediği, mağdurun da de iki paket sigarayı sanığa verdiği ve sanığın sigaraları alarak oradan ayrıldığı, mağdurun sonrasında sanığa "sen esnaf olamazsın aldığın para haram olsun" şeklinde mesaj gönderdiği, sanığın da bunun üzerine mağdur ...'i cep telefonundan aradığı,

karşılıklı birbirlerine hakaret ve küfürler ettikleri, bu şekilde birkaç kere birbirlerini arayıp küfürleştikleri, aynı gün akşam saatlerinde sanığın bir tüfek ile ...'in evinin bulunduğu yere gittiği, rastgele tüfeği ile ateş etmeye başladığı, 10-12 el rastgele ateş ettiği, dağılan saçma tanelerinden olaylarla ilgisi olmayan katılan ... ve mağdur Sebahattin'in basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır. 3. Katılan ve mağdurların aşamalarda tutarlı beyanlarda bulundukları görülmüştür. 4. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur. 5. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.11.2015 tarihli uzmanlık raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Alt Sınırdan Uzaklaşılmasının Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır.

İki sınır arasında cezayı belirleme Hakime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, işlenilmesinde kullanılan silahın görünüş itibariyle niteliği, suç mağdurunun niteliği, eylemin zamana yayılmasından anlaşılan sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca ölçülülük ilkesine uygun bir biçimde temel cezayı belirlediği ve mahkemenin bu hususu kararında gerekçelendirdiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 231/6 maddesinin (b) bendinde yazılı “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Somut olayda "Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi, buna göre olumsuz kişiliği, yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmkala, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Vesaire Yönünden

1. Sanığın olası kastla yaralama eylemini silahla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi yerine, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR