Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3607 K.2023/14074

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarihli ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere suçtan zarar görenin katılan sıfatını alabilecek surette zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçtan zarar görenin temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, şikâyetçinin davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

A. Sanık hakkında, ilk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı dikkate alındığında, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/1110 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, sanığın erkek arkadaşı olduğu, 10.06.2014 günü konuşmak için cafede buluştukları, tartışmaya başladıkları, katılanın aracına binerek olay yerinden ayrılacağı sırada sanığın kafeden aldığı bıçak ile sanığa ve ailesine zarar vereceğini söyleyerek tehdit ettiği, tarafların birbirlerini karşılıklı olarak darp ettiği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Tarafların karşılıklı olarak birbirlerini basit tıbbi müdahale ile yaraladıklarına dair doktor raporları dosya arasındadır.

3. Sanık aşamalarda atılı suçu inkar ederek katılan tarafından darp edildiğini söylemiştir.

4. Katılan ise olayın gerçekleştiği kafenin adını hatırlamadığını, valenin ise olaya dair tanıklık yapabileceğini söylemiştir fakat kafeye ve valeye ulaşılamamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerini darp etmeleri, atılı tehdit suçunun tanığının olmaması ve sanığın beyanları karşısında atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünde giriş paragrafında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,