Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3645 K.2023/14012

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/218 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada 05.11.2015 günlü celsede sanık hakkında mağdura yönelik tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararları verildiği buna karşılık gerekçeli kararda atılı suçlardan beraat kararı verildiğinin gerekçe kısmında belirtilmiş olmasına karşın bu kez dava dışı bir sanık hakkında yine dava dışı bir katılana yönelik tehdit ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verildiği ve anılan bu kararlara yönelik Cumhuriyet savcısının 17.11.2015 tarihli itiraz istemi üzerine de itiraz merciince belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

yönelik kararların kaldırılarak yargılamaya devam ile yazılı hükümler kurulduğu anlaşılmış ise de; bahse konu 05.11.2015 tarihli kararların temyize tabi hükümler olması ve Cumhuriyet savcısının 17.11.2015 tarihli kanun yolu talebinin de anılan hükümlere yönelik temyiz istemi içeren bir kanun yolu olarak değerlendirilmesi gerekliliği karşısında, 05.11.2015 tarihli hükümler ve bu hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının 17.11.2015 tarihli temyiz istemi sonrasındaki tüm işlem ve kararların hukuki değerden yoksun, yok hükmünde olduğu kabulü ile sanık hakkında ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli 2015/218 Esas 2015/847 Karar sayılı hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının 17.11.2015 tarihli temyiz içerikli kanun yolu talebine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle ve TCK'nın 125/1. maddelerinde tanımlanan tehdit ve hakaret suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanığın ilk savunmasının alındığı tarih olan 29.09.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,