Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4331 K.2024/4660

Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı doğrudan verilen sonuç para cezasının miktarı itibariyle, 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2 maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddeleri gereğince temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama ve Silahla Tehdit Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulanmasına engel oluşturan sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda edinilen kanaate göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığa verilen netice cezanın nevi, kastı, dosya kapsamı dikkate alındığından" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, tarafların çocukları arasında yaşanan cinsel istismar olayı nedeniyle dava açıldığı, tarafların husumetli oldukları, silahla tehdite ilişkin taraf beyanları dışında herhangi bir tanığın ve delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat yerine mahkûmiyete karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.