Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5261 K.2023/15696

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarih 2015/3205 No.lu iddianamesi ile; a) sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, b) sanık ... hakkında kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, Cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2....

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2015/1219 Esas, 2016/479 Karar sayılı kararı ile; a) sanık ...'ın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b) sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesi uyarınca maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığın, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kendisini savunmak amaçlı eylemi gerçekleştirdiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Zilyetliği tanık H. K.'da bulunan tarlaya ...'nin keçilerini soktuğu ancak H. K.'ın söz konusu tarlaya hayvanlarını sokması için Çağlayan'a da izin verdiği ve bu izinden Selat'ın haberinin olmadığı, sonuç olarak anlaşmazlığın tartışmaya dönüşmesi üzerine Çağlayan'ın ruhsatı bulunmayan av tüfeğini alarak olay yerinde tüfekle iki el havaya ateş ettikten sonra Selat'ın ani bir hareketle tüfeği çekip aldığı,

sonra Selat'ın Çağlayan'a eli ile vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir nitelikte hafif derecede yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanık ...'ın üzerine atılı silahla tehdit, suçundan mahkumiyetine, sanık Selvet'in ise üzerine atılı kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Sanık ...'ın olay günü soruşturmada yetkili kolluk personeline suçta kullandığı av tüfeğini teslim ettiğine dair 20.09.2015 tarihli muhafaza altına alma tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır. 3.Sanık ... suçunu ikrar etmiştir. 4.Sanık ...'ın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair Adli Tıp Raporu dosyada mevcuttur. 5.Tanık H..U.'nun anlatımlarının iddiayı doğruladığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Sanık ... Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kulan Hüküm Yönünden 1.Katılan sanık ... ve eşinin beyanları, bu beyanlar ile örtüşen tanık anlatımları, muhafaza altına alma tutanağı ve sanığın ikrar içeren savunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Emanete kayıtlı eşya hakkında mahallinde her zaman müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

3.Birden fazla tekerrüre esas olabilecek hükümlüğü bulunan sanığın hangi ilamının tekerrüre esas alındığı hükümde gösterilmemiş ise de, infaz aşamasında bu hususta mahkemesinden karar alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, asamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

B.Katılan Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kulan Hüküm Yönünden Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın, sanık ...'ın kendisine yönelik o anda gerçekleştirdiği saldırıyı def etmek için meşru müdafaa kapsamında ona vurduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A.Katılan Sanık ... Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün (A) numaralı bentinin 2 ve 3 nolu paragraflarında açıklanan eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.Katılan Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin birinci fıkrada yer alan ''...ceza verilmesine yer olmadığına,'' ibaresi çıkartılarak yerine.