Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6832 K.2024/6194

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozaklı Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53, 86/2, 86/3-e, 35, 53 ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Kozaklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 29, 62, 53, 58 inci maddeleri gereğince 1 ay 7 gün hapis; sanık ... hakkında ise kasten basit yaralama ve silahla tehdit suçlarından sırasıyla aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 62, 53 üncü maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 106/2-a, 62, 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis.

6136 sayılı Kanun'un 15/1, 62, 52/1-2, 53 üncü maddeleri gereğince uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para, cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri 1. Atılı suçları işlemediklerine beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir

III. GEREKÇE

Sanıklara yüklenen silahla tehdit, kasten basit yaralama ve 6136 sayılı Kanun'u muhalefet suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 86/2-3.e ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1 inci maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin, mahkûmiyet kararının verildiği 27.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmadan geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kozaklı Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,