Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6975 K.2024/3812

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I.Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesi Neticesinde.

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 3-e, 35 inci maddeleri gereğince, basit yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan 2.240,00 TL adli para cezasının miktarı ve türüne göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince, doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından,

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, II.Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesi Neticesinde.

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanunu'nun 106/1-1. cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 15.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,