Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/740 K.2024/2962

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 02.03.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de karar eteğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin 1. Fıkrası gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz olunan mahkemeye temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verilebileceğinin açıklanmamış olduğunun görüldüğü ve bu hususta ihtaratlı tebligatında yapılmadığı anlaşıldığından sanığın sunduğu 20.02.2023 tarihli dilekçenin temyiz sebeplerini gösterir temyiz dilekçesi olarak kabulüne karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplere yönelik yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'ın, 29.05.2020 tarihinde saat 20.00 ile 22.00 arası katılan ...'a ait inşaat alanına gelerek burada bekçi olarak çalışan mağdur ...'a tornavida tevcih edip "...benim işime karışmayacaksın yoksa seni öldürürüm..." diyerek hurdaları almaya yönelik eylem ve söylemde bulunduğu, mağdur ...'ın sanık ...'ı hurdaların bulunduğu odaya götürdüğünde fırsatını bularak kaçtığı ve olayı patronu olan katılan ...'a haberdar ettikten sonra inşaat alanından ayrıldığı, aynı gün saat 22.00 sularında katılan ...'un inşaat alanına geldiği,

bu sırada sanıklar ... ve ... de gelip katılan ...'a "...burada ne var ne yok bana vereceksin seni öldürürüz..." dedikleri ve sanık ...'ın elindeki bira şişesi ile katılan ...'a vurmaya çalıştığı sırada katılan ...'un tanık M.'nin marketine kaçtığı ve arkasından gelen sanıkların katılanı darp etmeye devam ettikleri sırada ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekiplerince yakalandıkları ve katılan ... beyanına göre her iki olayda alınan bir eşyanın bulunmadığının anlaşıldığı olayda.

Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2020/182 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın saat 20.00 ile 22.00 arası tek başına gerçekleştirdiği eyleminden dolayı tamamlanmış yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesi uyarınca mahkûmiyetine; aynı gün saat 22.00'den sonra suç arkadaşı ... ile birlikte gerçekleştiği eyleminden dolayı nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 35 inci maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği,

sanık ... müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/2805 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile sanığın saat 22.00 sularında işlediği nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan dolayı verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

saat 20.00 ile 22.00 arasında işlediği nitelikli yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükümüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile tefrik kararı verildiği ve yapılan yargılama sonucunda Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/1 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararı ile ilk Derece Mahkemesince tamamlanmış yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına kararı verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca sanığın olayın en başından itibaren katılan ...'a ait inşaat alanında bulunan malzemeleri aynı gün içinde ve devam eden saat aralığında zorla almaya yönelik eylemlerinin tek bir yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşıldığından incelenen mevcut dosya ile aralarındaki bağlantı nedeniyle temyiz incelemesi aynı gün yapılan ve aynı gerekçe ile bozulmasına karar verilen Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/2805 Esas, 2022/10 Karar sayılı dava dosyasının birleştirilip sanık ... hakkında tek bir yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,