Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7437 K.2024/6745

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.

Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.01.2016 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 44 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygılanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B.

Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/99 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararı ile.

1-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın bahse konu silahı ateşlemesinin nedeninin korkutma amaçlı olduğuna dair delil tespit edilmediğinden, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 2-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygılanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın tüfekle mağdurun bulunduğu kahvehaneye ateş ettiği anlaşıldığından eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehliye sokulması suçundan verilen mahkumiyet kararında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1-Tüm dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında husumet bulunmadığı, sanığın rastgele ateş etmesi sonucunda tüfekten çıkan saçma tanelerinin mağdurun sahibi olduğu Güneşler Kıraathanesi isimli iş yerine isabet ettiği, eylemin bir bütün halinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; eylemin bir vasfı yönünden beraat, diğer vasfı yönünden mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

2-Suç tarihi, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olmakla. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile.

5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması,

yargılama konusu genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun seri yargılama usulüne tabi olması ve mağdurun toplum olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR