Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7489 K.2024/7134

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık adına çıkartılan tebligatın yapıldığı ...'nin olayın mağdurları arasında bulunması sebebiyle aralarındaki menfaat çatışması sebebiyle geçersiz olduğundan, sonrasında sanık adına bizzat yapılan tebligat tarihi itibariyle temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek, yukarıda özet bilgileri yazılı dosyanın incelenmesinde.

Sanığın mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçunu işlediği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmının C/1 fıkrasında basit yaralama suçunun mağdurları olarak ayrıca ... ve ...'nin de isimlerinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İddianame içeriği ve dosya kapsamından, sanığın anne ve babası olan mağdurlar ..., ...'den para istediği ve olumsuz cevap alması üzerine de emanetin 2015/317 sırasında kayıtlı bıçağı çekerek, onları öldüreceği yönünde sözler söylemek suretiyle gerçekleşin eylemin bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği, bu suçları niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmek suretiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,