Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7753 K.2024/4168

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Mağdur ...'ın Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Mağdur ...'ın 24.02.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını, katılma talebinin olmadığını beyan etmesi karşısında; mağdur ...'ın katılan sıfatının bulunmadığı ve bu nedenle temyize ... olmadığından, mağdur ...'ın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ...'ın Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

1-Mağdurların aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanlarında, "...oğulları olan sanığın boğazlarına bıçak dayayarak para getirmelerini, yoksa seni bıçaklarım şeklinde öldürmekle tehdit ettiğini, paralarının olmadığını söylediğinde babasına tokat attığını..." beyan etmeleri ve sanığın da savunmalarında, "....olay günü aşırı alkollü olduğu için ne yaptığını tam olarak hatırlamadığını..." beyan etmesi karşısında, sanığın mağdurlara yönelik eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek,

görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de.

Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması,

bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 230 uncu maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi,