Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8243 K.2024/3205

Sanığın temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz talebinin hakkında kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede. I-Sanık Hakkında Verilen Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanığa kasten yaralamaya teşebbüs suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemeye Gelince.

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına bağlı olup, zaman aşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet tarihi olan 17.02.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,